Succesverhalen

Noir is nu een week bij ons en stelt het prima! Hij eet goed, gaat flink in zijn kattenbak.. nog erg bang maar we kunnen en mogen hem al strelen! Een echte lieverd!!
Vele groetjes
En pootje van Noir

Twee weken geleden hebben wij Cotton bij jullie mogen ophalen. Vanaf de eerste seconde hoorde hij er al helemaal bij! Enorm lief voor onze andere katten en hondje, die dan ook al snel net zo gek op hem waren als op elkaar. Ook met onze andere pers Lucky klikt het heel goed, precies waar we op hoopten!
Cotton volgt ons overal, wil graag in elke kast die we open doen even kijken, helpt graag met computeren, en zodra we op de bank gaan zitten ligt hij luid knorrend bij één van ons op schoot. Hij is er pas twee weken maar het voelt alsof hij er al veel langer is. We kunnen hem oprecht nu al niet meer uit ons leven weg denken!

Na de dood van onze lieve poes Sara twijfelden we, nemen we er nog een poes bij of houden we het bij Puk. Bang dat een poes er bij zou zorgen voor veel onrust bij Puk, ze was nu zo gelukkig.

Na bijna twee jaar twijfelen, keek ik weer eens naar alle lieve filmpjes op facebook van verschillende dierenasiels. Alsof het zo moest zijn, keek ik ook naar de site van dierenasiel Terneuzen.

En daar zag ik onze lieve Oos, een katertje van ongeveer 10 jaar. Ik las het verhaaltje dat bij zijn foto stond en dacht, dit zou wel eens kunnen klikken met Puk.

Ik liet mijn man de foto zien, las het verhaaltje voor en toen ging het ineens heel snel. Bellen naar Terneuzen, nog even die twijfel van o jee, als het maar goed gaat samen met Puk.

Een half uur later vertrokken we met mand en al naar Terneuzen. Natuurlijk waren we gelijk verkocht en namen we je mee naar de overkant.

Nu bijna vier maanden later, zijn we zo blij dat jij bij ons woont. Jij gaf Puk de tijd om te wennen, jullie accepteerden elkaar vrij snel. Nog steeds is Puk wel eens boos op jou, maar jullie kunnen ook samen spelen en liggen soms zelfs dichtbij elkaar op de bank.

Je bent een echte heer, een trouwe vriend met een oude ziel. Waar ik ga, ben jij. Iedere ochtend wacht jij trouw op mij bij de slaapkamerdeur en zo begeleidt jij mij naar beneden.

Bang waren wij dat zodra je naar buiten mocht, je zwervers instinct naar boven zou komen en je weg zou lopen. Voorzichtig begonnen we een paar weken geleden om je voorzichtig in de tuin te laten, maar alleen samen met ons. Afgelopen week mocht je dan eindelijk alleen de tuin in. Wat we niet durfden hopen, gebeurde wel. Jij kwam gewoon weer netjes terug naar huis, en eigenlijk ben je gewoon liever in de tuin, in de buurt van Puk en van ons.

Je bent ons succes verhaal en raden iedereen aan om een wat oudere kat uit het asiel te halen. Je krijgt er alleen maar heel veel liefde voor terug.

Een week of 7 geleden hebben we ons prachtige katje Amigo geadopteerd. Er werd ons direct verteld dat het een heel nieuwschierig beestje was. Niets bleek minder waar!
De reis terug naar huis vond ze erg spannend en ook eenmaal thuis had ze wat tijd nodig. Ze heeft ruim een dag angstig onder de bank gezeten. Met wat lekkers hebben we haar vertrouwen weten te winnen en ging ze op ontdekkingstocht.
Nu een aantal weken verder is ze helemaal gewend. Zodra we op de bank gaan zitten komt ze erbij en wil ze het liefst op haar buikje geaaid worden. Op schoot vind ze nog wat spannend maar dat probeert ze wel. Haar liefde voor eten groeit ook met de dag (het liefst duwt ze zo hard tegen het bakje met eten dat ze direct alles krijgt :O ).

Begin december vorig jaar heb ik René, een oude rode kater met lang haar, geadopteerd. René heet nu Floris en heeft het naar zijn zin in zijn nieuwe huisje! Als het lekker weer is, zit hij graag in de tuin, zoals te zien is op de foto! Ook slaapt hij graag in zijn groene mand die een groot deel van de dag in de zon staat. Verder is hij dol op de snoepjes die hij iedere ochtend krijgt. Hij weet precies in welke keukenkast ze liggen, dus zodra ik daarvoor sta, komt hij er al snel aan. Ik ben blij dat ik René / Floris een mooi huisje kan gunnen voor zijn laatste jaren!

18 April 2020, midden in Corona tijd kwam Pipsy (voorheen Milly) bij ons. Heel erg bang en schuw. Wij hebben weleens gedacht; gaat dit goed komen. Maar na een tijdje begon ze aan ons te wennen.
Al heel snel gingen we op vakantie naar Zwitserland. Oei, hoe zou dat gaan. Prima ze heeft de hele rit geslapen. In ons vakantiehuisje konden we haar voor het eerst vastpakken en aaien.
Vond ze heerlijk en wij ook om dat zachte vachtje te voelen.
Het is een lieve en aanhalige poes geworden,
die de hele dag met je meeloopt en praat.
In Juli de verhuizing naar Zwitserland, prima verlopen en ze vindt het heel leuk om met mooi weer op het Balkon te zitten. Speelt graag en houdt heel erg van kroelen. Eet alles, kattensnoepjes zijn ook populair maar ijs en advocaat zijn favoriet.
Alleen met een zeer speciale dag, zoals vandaag!
We genieten dagelijks van onze kleine huistijger Pipsy Poes en hopen dat nog heel veel jaren mogen te doen.

Vandaag, 1 april 2025, is onze poes 20 jaar geworden. We hebben haar zo'n 17 jaar geleden opgehaald in Terneuzen als Doerak. Ze is omgedoopt tot Swaffel (niet mijn idee). Ze is met ons geëmigreerd naar Spanje en geniet nog steeds van de zon.

Hallo medewerkers van het Dierenasiel Zeeuws Vlaanderen, ik lig lekker in de zon te genieten zoals jullie zien.
Hierbij een berichtje van mij, Lou Lou, om jullie te laten weten hoe het met mij gaat. Jullie zullen wel gedacht hebben , we horen maar niets, maar het gaat heel goed. Was wel wat wennen in het begin en ik moest binnen blijven, om te wennen voor de eerste paar weken, maar ik kon gelukkig ook wel naar buiten in een buitenverblijf en kon de tuin bekijken van achter gaas. Ik heb mij heel rustig gedragen en was zeer vriendelijk en mocht daarom na 4 en halve week de tuin in. Ik ben weer snel terug gekomen om te laten zien dat ik echt wel terug kom . Elke dag een paar keer naar buiten was vanaf toen geen probleem. De deuren worden voor mij opengedaan. Nu weet ik de weg buiten en blijf soms wat langer weg.
Ik ben nu al weer bijna een 8 maanden bij jullie weg na mijn verblijf en woon nu als enigste poes in huis, en dat is heel fijn, alle aandacht is voor mij. En er zijn genoeg buurpoezen in de omgeving om een "praatje" mee te maken als ik daar zin in heb. Ik heb ook een heel grote tuin en een aansluitend erf, daar ben ik alleen de baas en dat weten de buurpoezen nu ook.
Oh ja ik hou nogal van een beetje afwisseling met eten, gelukkig begrijpen ze mij als ik dat even kom vertellen in mijn kattentaal en dan krijg ik wat anders, en de dag daarna wil ik weer wat ik de dag daarvoor niet wou, en zo houden mijn verzorgers en ik elkaar bezig.
Ik ben nogal een "praat" poes, maar daar waren ze hier al aan gewend van de vorige poezen die hier gewoond en geleefd hebben, dat was wel fijn dat we elkaar zo snel konden verstaan zonder al te veel moeite.
Ik zorg ook heel goed voor mijzelf, poets mijn vacht en de rest, verder ga ik keurig op de kattenbak, die is heel groot en voor alleen mijzelf en dat is ook heel fijn.
Bedankt voor jullie goede zorgen toen ik bij jullie verbleef.
Nogmaals bedankt en groetjes van Lou Lou.

Wij hebben side (heet nu mimi) een paar weken geleden geadopteerd uit het asiel.
Ze was erg verlegen en blies naar je als je in de buurt kwam.
Na een aantal dagen kwam ze wat los en is nu veranderd in een kroelkont.
Ze heeft al grote stappen gemaakt en word steeds comfortabeler.